Doorgaan naar hoofdcontent

Mijn kerk

MIJN GEMEENTE

Tijdens de vorige gemeentevergadering kwam mij de gedachte in het hoofd: “waarom de gemeente? Waarom deze gemeente?”
Voor mij is de gemeente de plek waar je samen je geloof beleeft in bijvoorbeeld zingen, luisteren en bidden. Ook is de plaatselijke gemeente een onderdeel van de wereldwijde Gemeente.
Maar dat klinkt allemaal wat theoretisch - Waarom zeg ik: “dit is MIJN gemeente”??

De kerk lijkt niet op een vereniging waarvan je afscheid neemt als je geen tijd of zin meer hebt. Het lijkt vaker op een familie waar je bij hoort zelfs als je een gekke tante, een emotieloze vader of een ondankbare zoon hebt...

De gemeente is de plek waar we geven, vinden en krijgen.
We geven onszelf aan de Heer van de Gemeente en zijn daardoor lid van de wereldwijde Gemeente. Daarna vinden we een plek in een plaatselijke kerk waar we tussen andere gelovigen de Heer mogen ontmoeten. Tenslotte krijgen we hoop voor de toekomst, een groeiend geloof en leren we van de liefde van de Heer.

Maar eh…. dat klinkt geweldig - toch gaat het vaak minder geweldig. In iedere kerk zitten inderdaad die gekke tantes. emotieloze vaders en ondankbare zonen. In iedere gemeente zitten broeders en zusters die niet perfect zijn. Die dingen niet zien of horen, die geen raad weten met het verdriet, de rouw of de ziekte van anderen. Die niet van zich laten horen of dat niet durven. Of niet zeker weten of die aandacht wel op prijs wordt gesteld.

Dat laat ik allemaal door mijn gedachten gaan en ik realiseer me dat ik vaak ook geen raad weet met de situaties waarin anderen zich bevinden. Ik moet ook nog veel leren.

Mijn eigen gemeente, hier in Veendam, is de kerk waarin ik mij thuis voel en waarin ik een plek heb gevonden. Een gemeente die nieuwe kansen geeft. Waar we allemaal onze talenten kunnen leren kennen en gebruiken als we dat willen. Een gemeente met een rijke geschiedenis en met een mooie toekomst. Een gemeente waar we samen aan de Tafel van de Heer zitten en elkaar kunnen leren kennen.
In deze gemeente mogen we allemaal de handen en de voeten van de Heer zelf zijn - Hij heeft ons gezegend en wil ons blijven zegenen.

Daarom zeg ik: “dit is MIJN gemeente!”

--
Overgenomen van Kontakt, het maandblad van de Baptisten Gemeente in Veendam.

Populaire posts van deze blog

Rondje lopen

Ja! Ook dit jaar is ie d'r weer: het Rondje Ameland. Op zaterdag 2 juni. Ik heb me al opgegeven voor de 50 kilometer via de site www.rondjeameland.nl
Als je zin hebt in wandelen op een waddeneiland maar 50 kilometer is te veel dan kan je ook kiezen voor de helft. Loop je mee?


(foto genomen bij één van de stempelposten - tegelijk ook een verzorgingspost, voor bijvoorbeeld een appeltje)

Een film gezien...

Het lukt me meestal nauwelijks om een film op tv helemaal te zien. Al snel is mijn aandacht weg en ga ik zappen. Weinig films kunnen mij langdurig boeien - personen in films zijn vaak eendimensionaal en voorspelbaar. Vooral als ik het boek al heb gelezen erger ik me aan de vrijheden die de regisseur zich veroorloofd. "Het boek was beter!" zeg ik dan snel.

Deze week heb ik een film gezien waarvan het boek nog steeds beter is maar toch wil ik iedereen aanraden meteen de bioscoop op te zoeken. Het gaat om Mary Magdalene.

Bij iedere film over een deel uit de Bijbel is sprake van fantasie en afwijkingen van de verhaallijn, ook bij deze film. Maar in Mary Magdalene zijn de personen menselijk en overtuigend. Een persoon als Judas bijvoorbeeld is niet als een platte slechterik neergezet maar als een echt persoon.
En de boodschap van het evangelie klinkt er nog steeds in door.

Kortom: een prachtige film die je moet zien!