Doorgaan naar hoofdcontent

Herinnering aan mijn doop

De meeste mensen die gedoopt zijn kunnen zich daar niets van herinneren omdat ze nog een baby waren. Net zoals je (gelukkig) niet kan herinneren dat je geboren bent of dat je een schone luier om kreeg...
Bij mij ligt dat anders. Niet omdat ik zo'n geweldig geheugen heb - nee zeker niet.
Ik was al 15 jaar oud toen ik werd gedoopt, vandaar.

'k Ben groot geworden in een baptisten familie. Baptisten geloven dat je ouders niet voor je mogen kiezen als het gaat over geloof en doop. Een volgeling van Jezus Christus worden is een heel persoonlijke beslissing en de doop is een soort handtekening onder dat besluit.

De doop zelf is ook heel veel natter dan bij de meeste kerken. Ik ging op 29 april 1973 helemaal kopje onder!
Waarom zoveel water? Omdat de doop niet alleen een getuigenis van je persoonlijke geloof is maar ook een symbool van een nieuwe start: je oude leven wordt begraven en je staat weer op voor een nieuwe start met God. Je wordt ondergedompeld in een 'watergraf' en daarna 'opnieuw geboren'. 



Een prachtig symbool! Zondag 29 april 1973 was een onvergetelijke dag, niet alleen voor mij maar ook voor 25 anderen. We waren met een grote groep mensen die allemaal in de weken daarvoor de beslissing hadden genomen om ons leven een andere wending te geven. Wij wilden Jezus volgen! Ook in de doop!

Omdat de kerk te klein was om alle familie en belangstellenden te kunnen bergen was het doopfeest in de Schouwburg in Delfzijl (waar nu De Molenberg is). Daar was een doopvont gebouwd van hout met landbouwplastic er in. Duizenden liters water waren een dag vooraf in het doopvont gedaan en daarna wat dompelaars om het op temperatuur te brengen. De volgende ochtend bleek het water bijna aan de kook te zijn en moest men het gedeeltelijk vervangen door koud water....

De dienst duurde erg lang - logisch met zoveel mensen. We konden niet allemaal een persoonlijk getuigenis geven omdat het anders een dag zou duren. Later heb ik dat in een andere kerkdienst alsnog gedaan.

26 mensen met witte doopjurken aan - helaas heb ik er geen foto van. Ik moet nog wel ergens een geluidsbandje hebben met de dienst erop (maar geen mogelijkheid om die af te spelen).

Gelukkig heb ik wel een doopkaart.



Populaire posts van deze blog

Mijn kerk

MIJN GEMEENTE

Tijdens de vorige gemeentevergadering kwam mij de gedachte in het hoofd: “waarom de gemeente? Waarom deze gemeente?”
Voor mij is de gemeente de plek waar je samen je geloof beleeft in bijvoorbeeld zingen, luisteren en bidden. Ook is de plaatselijke gemeente een onderdeel van de wereldwijde Gemeente.
Maar dat klinkt allemaal wat theoretisch - Waarom zeg ik: “dit is MIJN gemeente”??

De kerk lijkt niet op een vereniging waarvan je afscheid neemt als je geen tijd of zin meer hebt. Het lijkt vaker op een familie waar je bij hoort zelfs als je een gekke tante, een emotieloze vader of een ondankbare zoon hebt...

De gemeente is de plek waar we geven, vinden en krijgen.
We geven onszelf aan de Heer van de Gemeente en zijn daardoor lid van de wereldwijde Gemeente. Daarna vinden we een plek in een plaatselijke kerk waar we tussen andere gelovigen de Heer mogen ontmoeten. Tenslotte krijgen we hoop voor de toekomst, een groeiend geloof en leren we van de liefde van de Heer.

Maar eh……

Een film gezien...

Het lukt me meestal nauwelijks om een film op tv helemaal te zien. Al snel is mijn aandacht weg en ga ik zappen. Weinig films kunnen mij langdurig boeien - personen in films zijn vaak eendimensionaal en voorspelbaar. Vooral als ik het boek al heb gelezen erger ik me aan de vrijheden die de regisseur zich veroorloofd. "Het boek was beter!" zeg ik dan snel.

Deze week heb ik een film gezien waarvan het boek nog steeds beter is maar toch wil ik iedereen aanraden meteen de bioscoop op te zoeken. Het gaat om Mary Magdalene.

Bij iedere film over een deel uit de Bijbel is sprake van fantasie en afwijkingen van de verhaallijn, ook bij deze film. Maar in Mary Magdalene zijn de personen menselijk en overtuigend. Een persoon als Judas bijvoorbeeld is niet als een platte slechterik neergezet maar als een echt persoon.
En de boodschap van het evangelie klinkt er nog steeds in door.

Kortom: een prachtige film die je moet zien!



Watch Over Us

Watch over us Watch over us When my hands are tired When my strength is gone
Momma, your baby's Shrouded in sorrow You've had your time But who has tomorrow?
Watch over us Watch over us Father, your sickness Lives here in me
I don't need no crown I don't need no glory You've had your life But that ain't my story
Sometimes I'm up Sometimes I'm down Sometimes I'm almost Leveled to the ground
But my baby's sleeping Sleeping in peace
So watch over us