Doorgaan naar hoofdcontent

Wat Jezus niet heeft gezegd!

Soms denken we het zeker te weten: “dat heeft Jezus gezegd!” Maar als we
beter kijken dan blijkt het toch anders te liggen. Hier een tweetal voorbeelden
van uitspraken die Jezus zou hebben gedaan:

1 “Als je meer geloof had zou God je gebed verhoren.” 
... maar als u iets kunt doen, heb dan medelijden met ons en help ons.’Toen zei Jezus tegen hem: ‘Of ik iets kan doen? Alles is mogelijk voorwie gelooft.’ Meteen riep de vader van het kind uit: ‘Ik geloof! Kom mijnongeloof te hulp.’  (Marcus 9)
Een vader had een zieke zoon. Hij wilde wel geloven dat Jezus hem wilde
genezen maar twijfelde.
Zei Jezus: “Kom maar terug als je niet meer twijfelt”?
Nee – Jezus geneest.

En hulp bij twijfel of ongeloof komt vaker voor in de Bijbel. Denk aan Sara in
Genesis 18, het volk van Israël in Exodus 14. Of Naäman in 2 Koningen 5 en
Zacharias in Lucas 1.

De Bijbel laat het verhaal van Gods werk, trouw en verlossing zien – zelfs bij
ontrouw van mensen. Het is niet zo dat wij moeten geloven en vertrouwen
zodat Hij kan werken. God werkt, en nodigt ons uit om te geloven en te
vertrouwen.
Geloven en vertrouwen – zelfs als het gebed niet verhoord is. Terwijl dat
voldoende reden kan zijn om kwaad en boos te worden op God of te twijfelen
aan zijn macht...

2 “Twijfelen mag niet.”
Een van de twaalf, Thomas (dat betekent ‘tweeling’), was er niet bij toenJezus kwam. Toen de andere leerlingen hem vertelden: ‘Wij hebben deHeer gezien!’ zei hij: ‘Alleen als ik de wonden van de spijkers in zijnhanden zie en met mijn vingers kan voelen, en als ik mijn hand in zijn zijkan leggen, zal ik het geloven.’Een week later waren de leerlingen weer bij elkaar en Thomas was ernu ook bij. Terwijl de deuren gesloten waren, kwam Jezus in hun middenstaan. ‘Ik wens jullie vrede!’ zei hij, en daarna richtte hij zich totThomas: ‘Leg je vingers hier en kijk naar mijn handen, en leg je hand inmijn zij. Wees niet langer ongelovig, maar geloof.’Thomas antwoordde: ‘Mijn Heer, mijn God!’ Jezus zei tegen hem:‘Omdat je me gezien hebt, geloof je. Gelukkig zijn zij die niet zien entoch geloven.’ (Johannes 20)
Volgens mij is Thomas de enige leerling van Jezus die een bijnaam heeft
gekregen die zelfs ons woordenboek heeft gehaald: Ongelovige Thomas.
In allerlei Bijbelstudies doet men vaak negatief over hem. Maar laten we niet
vergeten dat hij niet de enige was die niet geloofde. Toen de leerlingen voor
het eerst hoorden van Jezus' opstanding geloofden zij het niet: 'Ze vertelden 
de apostelen wat er was gebeurd, maar die vonden het maar kletspraat en
geloofden hen niet.' (Lucas 24:11)
Thomas had de moed om toe te geven dat hij het niet geloofde. Hij zei: “Alleen
als ik de wonden van de spijkers in zijn handen zie en met mijn vingers kan
voelen, en als ik mijn hand in zijn zij kan leggen, zal ik het geloven.” (Johannes
20:25).
En toen Jezus en Thomas elkaar ontmoeten, werd Thomas niet bestraft. Hij
gaf Thomas zelfs wat hij nodig had. Hij nodigde Thomas uit om zijn wonden
aan te raken, pas daarna zei Jezus dat hij kon stoppen met twijfelen. Nergens
spreekt Jezus een veroordeling uit.

Twijfel kunnen we overwinnen door er eerlijk over te zijn. Spreek in je gebed
hardop uit waar je mee zit. Ook hier kunnen we bidden ‘Ik geloof! Kom mijn
ongeloof te hulp’!
Zoals de mensheid veel ontdekkingen heeft gedaan door te twijfelen en vragen
te stellen zo kunnen gelovigen groeien in hun geloof door in hun gebed die
eerlijke vragen niet uit de weg te gaan.
De HERE is nabij de gebrokenen van harten Hij verlost de verslagenen van geest. (Psalm 34:19)

(geschreven voor Kontakt, het maandblad van de Baptisten Gemeente Veendam) 

Populaire posts van deze blog

Mijn kerk

MIJN GEMEENTE

Tijdens de vorige gemeentevergadering kwam mij de gedachte in het hoofd: “waarom de gemeente? Waarom deze gemeente?”
Voor mij is de gemeente de plek waar je samen je geloof beleeft in bijvoorbeeld zingen, luisteren en bidden. Ook is de plaatselijke gemeente een onderdeel van de wereldwijde Gemeente.
Maar dat klinkt allemaal wat theoretisch - Waarom zeg ik: “dit is MIJN gemeente”??

De kerk lijkt niet op een vereniging waarvan je afscheid neemt als je geen tijd of zin meer hebt. Het lijkt vaker op een familie waar je bij hoort zelfs als je een gekke tante, een emotieloze vader of een ondankbare zoon hebt...

De gemeente is de plek waar we geven, vinden en krijgen.
We geven onszelf aan de Heer van de Gemeente en zijn daardoor lid van de wereldwijde Gemeente. Daarna vinden we een plek in een plaatselijke kerk waar we tussen andere gelovigen de Heer mogen ontmoeten. Tenslotte krijgen we hoop voor de toekomst, een groeiend geloof en leren we van de liefde van de Heer.

Maar eh……

Rondje lopen

Ja! Ook dit jaar is ie d'r weer: het Rondje Ameland. Op zaterdag 2 juni. Ik heb me al opgegeven voor de 50 kilometer via de site www.rondjeameland.nl
Als je zin hebt in wandelen op een waddeneiland maar 50 kilometer is te veel dan kan je ook kiezen voor de helft. Loop je mee?


(foto genomen bij één van de stempelposten - tegelijk ook een verzorgingspost, voor bijvoorbeeld een appeltje)

Een film gezien...

Het lukt me meestal nauwelijks om een film op tv helemaal te zien. Al snel is mijn aandacht weg en ga ik zappen. Weinig films kunnen mij langdurig boeien - personen in films zijn vaak eendimensionaal en voorspelbaar. Vooral als ik het boek al heb gelezen erger ik me aan de vrijheden die de regisseur zich veroorloofd. "Het boek was beter!" zeg ik dan snel.

Deze week heb ik een film gezien waarvan het boek nog steeds beter is maar toch wil ik iedereen aanraden meteen de bioscoop op te zoeken. Het gaat om Mary Magdalene.

Bij iedere film over een deel uit de Bijbel is sprake van fantasie en afwijkingen van de verhaallijn, ook bij deze film. Maar in Mary Magdalene zijn de personen menselijk en overtuigend. Een persoon als Judas bijvoorbeeld is niet als een platte slechterik neergezet maar als een echt persoon.
En de boodschap van het evangelie klinkt er nog steeds in door.

Kortom: een prachtige film die je moet zien!